Prostatitis is een ontstekingsziekte van de prostaatklier. Begint zich te ontwikkelen bij 80% van de jonge mannen in de leeftijd van 20 tot 30 jaar. Er zijn acute en chronische prostatitis. Bacteriële prostatitis komt voor in 10% van de gevallen. Vaak wordt een combinatie van prostatitis met prostaatadenoom en cystitis gevonden.
Prostatitis wordt meestal thuis behandeld, maar in ernstige gevallen en acute vormen kan ziekenhuisopname noodzakelijk zijn.
Algemene informatie
Bacteriën die ontsteking van de prostaatklier veroorzaken:
- Escherichia coli (de meest voorkomende ziekteverwekker);
- Klebsiella;
- stafylokokken;
- streptokokken;
- Pseudomonas aeruginosa;
- chlamydia;
- mycoplasma;
- gonokokken;
- Trichomonas
Belangrijkste symptomen:
- branden in de urethra;
- zwaar gevoel bij het urineren;
- frequente drang om te urineren, vergezeld van onaangename sensaties;
- trage urinestroom;
- gevoel van volheid van de blaas, zelfs na het plassen;
- verminderde potentie;
- hoge temperatuur (in acute vorm).
Diagnostische methoden:
- digitaal rectaal onderzoek van de prostaat;
- echografisch onderzoek van de prostaat;
- microscopisch onderzoek van een uitstrijkje;
- bacteriecultuur van het uitstrijkje;
- detectie van bacterieel DNA door PCR - Androflor.
Antibacteriële therapie
De keuze aan antibiotica voor de behandeling van prostatitis is vrij beperkt. Dit komt door het feit dat alleen die antibiotica die goed oplosbaar zijn in vetten zich in voldoende hoge concentraties in de prostaat kunnen ophopen.
Lijst met antibacteriële geneesmiddelen voor de behandeling van acute prostatitis:
- Fluorochinolonen;
- Penicillines;
- Cefalosporinen;
- Aminoglycosiden.
Antibiotica voor de behandeling van chronische prostatitis:
- Fluorochinolonen;
- Macroliden;
- Tetracyclines.
Fluorochinolonen
Fluorochinolonen zijn de meest effectieve medicijnen voor bacteriële prostatitis. Breedspectrummedicijnen. Actief tegen alle pathogenen van prostatitis.
Ze worden gebruikt voor zowel acute als chronische prostatitis.
Bijwerkingen:
- fotodermatitis - allergische huidirritatie onder invloed van zonlicht;
- tendinitis - ontsteking van de pezen;
- hartritmestoornis - verlenging van het QT-interval;
- spanning;
- slaapstoornis.
Wanneer fluorochinolonen gelijktijdig worden ingenomen met niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen, kunnen convulsies optreden die vergelijkbaar zijn met die tijdens een epileptische aanval.
In elk specifiek ziektegeval kunnen de dosering en de gebruiksvorm alleen door de behandelend arts worden voorgeschreven.
Macroliden
De beste medicijnen voor prostatitis veroorzaakt door intracellulaire pathogenen - chlamydia en mycoplasma. Ze hebben een ontstekingsremmend effect.
Het nadeel is de lage effectiviteit tegen de belangrijkste ziekteverwekkers: Escherichia coli en Klebsiella.
Ze worden alleen gebruikt voor chronische prostatitis in de vorm van tabletten of capsules.
Bijwerkingen:
- verhoogde leverenzymen in het bloed;
- gal stagnatie;
- hartritmestoornis - verlenging van het QT-interval
De cursus duurt 8 weken.
Tetracyclines
Actief tegen chlamydia en mycoplasma. Niet effectief tegen veel voorkomende prostatitispathogenen. Hun belangrijkste voordeel is dat ze goedkoop en effectief zijn.
Alleen gebruikt voor chronische prostatitis.
De loop van de therapie bedraagt 8 weken.
Bijwerkingen:
- maagzweer van de slokdarm;
- lever- en nierschade;
- gele verkleuring van tanden;
- fotodermatitis;
- verminderde coördinatie van bewegingen.
Penicillines, cefalosporines en aminoglycosiden
Ze worden in de volgende gevallen in de vorm van injecties gebruikt:
- ernstig beloop van acute prostatitis;
- gebrek aan effect bij gebruik van fluorochinolonen;
- De belangrijkste veroorzaker van prostatitis zijn gonokokken.
Nitroimidazolen en nitrofuranen
Deze medicijnen worden gebruikt voor prostatitis veroorzaakt door Trichomonas.
Het is ten strengste verboden om alcohol te drinken tijdens het gebruik ervan.
Bijwerkingen:
- metaalachtige smaak in de mond;
- verminderde coördinatie van bewegingen;
- verhoogde niveaus van leverenzymen in het bloed;
- afname van het aantal rode en witte bloedcellen.
Niet-antibacteriële therapie
Voor de succesvolle behandeling van prostatitis, vooral chronisch, worden naast het nemen van antibiotica de volgende soorten behandelingen gebruikt:
- Prostaatmassage is de beste manier om de bloedtoevoer te verbeteren en ontstekingsafscheidingen uit de prostaatklier af te voeren;
- fysiotherapie;
- niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen – niet gelijktijdig gebruikt met fluorochinolonen;
- kruidenpreparaten;
- alfablokkers.